Synth - pop  Depeche Mode  Eurythmics  Front 242  Human Leaque  New Order  O.M.D.  Propaganda  Thomas Dolby  Yazoo  Andere genres  Neue Deutsche Welle  Nederpop  New Romantics  New Wave  Rock  Ska  Sophisti - pop  Synth - pop

O.M.D. 80s discography (albums) Andy McCluskey en Paul Humphreys houden zich in 1975, geïnspireerd door Kraftwerk, bezig met oude radio’s, taperecorders en oscillatoren. Orchestral Manoeuvres In The Dark heet een van hun allereerste composities. Zij beginnen een conventionele rockgroep, The Id, maar houden daar na een jaar mee op. Een concert van The Human League inspireert hen om als synthesizergroep te gaan optreden. OMD’s formule wordt aanstekelijke elektronische dansmuziek, die in de vorm van de debuut-single Electricity al meteen de Engelse Top 10 haalt. Ook hun eerste album "ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE DARK" verkoopt uitstekend, waarna het zeven maanden later verschijnende album "ORGANISATION" en de daarvan getrokken single Enola Gay de groep aan goud helpen.   Cooper en Holmes, die al meespelen op "ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE DARK" en "ORGANISATION", worden definitief aan de bezetting toegevoegd en op het album "ARCHITECTURE AND MORALITY" is de invloed van Joy Division te horen door zwaarmoediger nummers en meer artistieke pretentie.   De single Joan Of Arc (Maid Of Orleans) wordt een wereldhit. Het album "DAZZLE SHIPS" is een thema-elpee over moderne zaken als telecommunicatie en genetische manipulatie. De composities zijn minder evenwichtig dan voorheen en worden afgewisseld met radiosignalen en tijdmeldingen. Van een dergelijke misplaatste experimenteerlust is op het album "JUNK CULTURE" niet langer sprake. OMD richt zich op gemakkelijk in het gehoor liggende consumptie- en videopop, hetgeen zijn vruchten afwerpt met een onaflatende rij hits, als het enigszins mogelijk is twee of drie per album.   De gladde met Fairlight-synthesizers en door een computer gestuurde mengtafel tot stand gebrachte formule wordt verder uitgewerkt op het album "CRUSH", de hitmachine stokt niet, en in juni ’85 is men mede daardoor één van de grote publiekstrekkers op het Haagse Parkpop-festival. Met het album "THE PACIFIC AGE", de zevende elpee in zeven jaar tijd, wordt een evenzolange zoektocht afgesloten; de definitieve formule is gevonden, zo lijkt het. OMD is echter, zonder het waarschijnlijk zelf in de gaten te hebben, verstrikt geraakt in een door henzelf gesponnen koud elektro-web waarin gevoel, experiment en lef ontbreken. Het perfecte geluid, het beste te beluisteren op CD, is weliswaar gevonden, het succes kan moeiteloos worden gecontinueerd (de formule kan nog jaren mee), creatief en compositorisch lijkt men helaas doodgebloed.

M.D. productions 2004

Bron: OOR Pop-encyclopedie