| |
|
|
| Scritti Politti |
|
Scritti Politti (italiaans voor Politieke geschriften) draait
om
Green Gartside. Als kleinzoon van een Duitse schipper raakt
hij op wonderlijke wijze in het Britse Cardiff verzeild. Zijn
vader
is handelsreiziger en de familie Gartside verhuist regelmatig.
Hij groeit op met popmuziek: Revolver van The Beatles op zijn
achtste verjaardag en voor de spiegel Rod Stewart en David Bowie
mimen. Later, op de kunstacademie in Leeds, raakt hij verstrikt
in filosofische beschouwingen over de beeldende kunst. Filosofen
als Witgenstein en Marx mengen zich met zijn interesse voor de
popmuziek en daar komt in '78 de eerste versie van Scritti Politti
uit voort. Katalysator is het eerste optreden van de Sex Pistols
en de opbloei van de punkbeweging. Scritti 1 leeft en werkt in
commune-verband. De uitgangspunten liggen ergens tussen de muzikale
vrijheid van de punk, de Britse begin jaren zeventig-muziek van
Henry Cow en Robert Wyatt en de politieke opvattingen van Marx
tot Sartre verankerd. |
| |
| Doe-Het-Zelf muziek is het resultaat, primitief maar
met zwaar politiek gewicht. Er worden in die eerste periode drie
platen uitgebracht. Een single (Skank Bloc Bologna) en twee EP’s
(4A-Sides en Work In Progress). Het collectief is verder natuurlijk
self-supporting en vouwt en stempelt aldus zelf de eigen hoesjes.
Maar Scritti Politti vervreemdt van de wereld en van zichzelf.
Bassist Nial stapt op en einde '79 meldt Green zich ziek. Na negen
maanden verschijnt hij weer, opgeknapt en wel, compleet met een
nieuwe collectie muzikale theorieën. |
| |
Hij blijkt tijdens zijn ziekte teruggegaan te zijn naar de Stax
en Tamla Motown-soul en heeft de reggae-ballade ontdekt. Veel
van de nieuwe nummers gaan over de liefde. The Sweetest Girl,
de eerste single van Scritti nieuwe stijl (dan bestaande uit
oude kern Green en Tom Morley, plus manager en derde man Matthew
Kay) wordt onder de noemer intellectuele soulmuziek juichend
binnengehaald en met de tweede single Faithless gaat het al niet
anders. Hoewel de debuut elpee "SONGS TO REMEMBER" (inmiddels
ook met vaste Scritti-bassist Joe Gang aangevuld) al vanaf ‘80
in de maak is geweest en een jaar lang onbegrijpelijkerwijs op
de plank heeft gelegen, is de gekweekte interesse op dat moment
groot. Green Gartside schiet door naar internationale roem, maar
wordt al zenuwachtig bij het doordenken over dit proces. Opgetreden
wordt er niet. Green vertrekt naar New York om er een nieuwe
single op te nemen onder productionele leiding van Nile ‘Chic’ Rodgers:
Small Talk. Tevens wordt hij door uiteenlopende artiesten als
Robert Palmer, Elvis Costello en Gregory Isaacs benaderd voor
het componeren van nummers. |
| |
Hij
blijft pendelen tussen New York en Londen, terwijl er pas in het
voorjaar van’84 een nieuwe single verschijnt: Wood Beez (Pray
Like Aretha Franklin), onder productionele leiding van Arif Mardin,
de producer van Aretha Franklin. Wood Beez valt behoorlijk op door
de koppeling van het strakke funk-idioom, de typische Britse songstructuur
en Greens hoge stemgeluid. Absolute, de volgende single, komt snel
uit en plotseling schiet Green met het nummer door op diverse hitlijsten.
De vaste Scritti-bezetting is inmiddels alweer uit elkaar. Scritti
Politti wordt gevormd door Green en een wisselend collectief. In
november '84 volgt Hypnotize, opnieuw een funky Scritti-single.
De plaat doet het wat minder en het duurt tot mei '85 voordat er
een nieuw geluid uit de Greenside te horen valt: The Word Girl,
(ook te vinden op "CUPID AND PSYCHE"). Met dit wat langzamer
reggae-getinte nummer sluit Green weer aan bij waar het succes
mee begon, The Sweetest Girl.
|
|
|