Rock  Fischer-Z  INXS  Japan  Marillion  Men at Work  Simple Minds  Talk Talk  Talking Heads  The B-52's  The Clash  The Cult  The Police  The Smiths  U2  XTC  Andere genres  Neue Deutsche Welle  Nederpop  New Romantics  New Wave  Rock  Ska  Sophisti - pop  Synth - pop

The Clash 70s 80s discography (albums) Legendarische punkgroep, later uitgegroeid tot een van de beste en meest bekende rockbands van haar tijd. De groep wordt in juni '76 te Londen opgericht door Paul Simonon en Mick Jones, die eerder met London SS een pioniersfunctie in de punkbeweging vervullen. Ze vinden gelijkgestemden in drummer Terry Chimes en Joe Strummer, geboren in het Turkse Ankara als Joseph Mellors en voormalig leider van de pubrock-groep The 101-ers. Temidden van hun nihilistische collega's stelt The Clash zich op als een band die probeert de punks te activeren, aanvankelijk in nogal ophitsende bewoordingen, hetgeen de groep al snel het stempel 'rock-radikalinski's' oplevert. Een reputatie die helemaal wordt waargemaakt met het compositorisch sterke en furieuze debuutalbum "THE CLASH"uit 1977, dat geldt als een van de beste albums ooit gemaakt.   Los daarvan lijken de stilistische mogelijkheden van The Clash minder beperkt dan die van hun naaste rivalen, hetgeen evenwel in eerste instantie dubieus uitpakt met het op last van CBS door de van Blue Öyster Cult bekende Sandy Pearlman geproduceerde 2de album "GIVE 'EM ENOUGH ROPE".   De met nieuwe drummer Nicky 'Topper' Headon opgenomen plaat hinkt teveel op twee gedachten: aan de ene kant nog refererend aan de harde punkopstelling van voorheen, aan de andere kant lonkend naar een wat melodieuzer en op dat moment zeer in zwang zijnde heavy poprock-idioom. Met het dubbelalbum "LONDON CALLING" echter breekt The Clash, mede door toedoen van producer Guy Stevens, definitief uit het benauwde punkkader. De muziek steunt op een veel grotere variëteit aan invloeden, zoals rockabilly, jazz, honky tonk, soul, reggae en dub. Ook behandelen de teksten een veel breder scala aan onderwerpen.   Het driedubbele, uitermate gedifferentieerde "SANDINISTA!" is welbeschouwd de overtreffende trap van "LONDON CALLING". Een trilogie van even grote als uitputtende klasse die hoge eisen stelt aan uithoudings- en bevattingsvermogen. Geen makkelijke kost dus. Toch brengt juist deze tour-de-force The Clash de doorbraak in de Verenigde Staten. Na een grote wereldtournee verschijnt voorjaar '82 "COMBAT ROCK", een heel wat toegankelijker werk en een plaat waarop de talrijke muzikale invloeden voor het eerst volledig in een geheel zijn geïntegreerd.   Het album scoort Amerikaans goud. Daarna gaat het echter langzaam mis. Eerst wordt, niet lang na de release van "COMBAT ROCK", Topper Headon wegens toenemend heroïnegebruik ontslagen; tijdelijke vervanger Chimes maakt in augustus '83 plaats voor Peter Howard (ex-Cold Fish). Kort daarop zet Joe Strummer wegens idealistische meningsverschillen Mick Jones uit The Clash. Met twee nieuwe gitaristen, Vince White en Nick Sheppard (ex-Cortinas), dreunt men er begin '84 weer als vanouds tegenaan, maar de magie van weleer is vervangen door de aan heavy metal-bravoure en -volume grenzende show van het zwakke "CUT THE CRAP", het definitieve slotakkoord van The Clash.   Begin '88 staat The Clash weer volop in de belangstelling als de uitstekende verzamelaar "THE STORY OF THE CLASH, VOLUME 1" uitkomt, terwijl drie jaar later het van "COMBAT ROCK" afkomstige Should I Stay Or Should I Go alsnog een grote hit is als de muziek wordt gebruikt bij een spijkerbroekreclame. De belangstelling voor The Clash neemt weer toe en er volgt een stroom van heruitgaves en verzamel-CD's, waarvan "THE CLASH ON BROADWAY" de meest interessante is. De 3CD-box bevat onder meer demo's, live-opnamen en niet eerder uitgebracht werk. Geruchten over een Clash-reünie houden aan, maar ook een miljoenen-aanbod om in '95 mee te reizen met het rondtrekkende Amerikaanse popfestival Lollapalooza leidt niet tot een hereniging. Op 22 December 2002 overlijd Joe Strummer in z'n huis te Sommerset aan een hartaanval. Strummer is slechts 50 jaar geworden.

M.D. productions 2004

Bron: OOR Pop-encyclopedie