Rock  Fischer-Z  INXS  Japan  Marillion  Men at Work  Simple Minds  Talk Talk  Talking Heads  The B-52's  The Clash  The Cult  The Police  The Smiths  U2  XTC  Andere genres  Neue Deutsche Welle  Nederpop  New Romantics  New Wave  Rock  Ska  Sophisti - pop  Synth - pop

Marillion 80s discography (albums) Symfonische vijfmansformatie die vanaf '79 opereert vanuit Aylesbury, Engeland. Oorspronkelijk genoemd naar Tolkiens roman 'Silmarillion' gaat de groep na vele bezettingswijzigingen als Marillion verder door het leven en speelt vanaf '81 Genesis-achtige muziek. Dit wordt mede in de hand gewerkt door het sterk op dat van Peter Gabriel lijkende stemgeluid van de Schotse zanger Fish. Fish wordt als Derek William Dick geboren in het Schotse Dalkeith. Hij krijgt van vrienden het pseudoniem Fish omdat hij onder het genot van een drankje, een hapje en muziekje het liefst uren in bad vertoeft. De jonge Fish koopt in '70 zijn eerste single (Lola van The Kinks) maar raakt op vroege leeftijd onder de indruk van de Britse lichting symfonische bands (Genesis, ELP, Pink Floyd) die op dat moment de albumlijsten bestoken.   Zijn eerste band, Blewitt, heeft geen succes. Op weg naar het rockmekka Londen komt de boomlange Schot in '79 in contact met toekomstige bandgenoten van Marillion. Eind '82 verschijnt de EP Market Square Heroes, die zonder noemenswaardige promotie de Britse hitlijsten haalt. Als in '83 "SCRIPT FOR A JESTER'S TEAR" uitkomt worden er van dit debuutalbum in Engeland binnen twee weken 60.000 exemplaren verkocht.   Mei '83 verlaat drummer en oprichter Mick Pointer de groep om twaalf jaar later weer op te duiken met de Marillion-kloon Arena en een drietal zwaar symfonische CD's: "SONGS FROM THE LIONS CAGE", "PRIDE" en "THE CRY". Ex Camel-lid Andy Ward neemt zijn plaats achter de kit over, om al snel weer ruimte te maken voor Mosley, voorheen actief bij o.a. Curved Air, Gordon Giltrap, Trace en Steve Hackett. In deze samenstelling wordt "FUGAZI" opgenomen, die de symfonische uitgangsprincipes verder uitbouwt. Met name live groeit Marillion uit tot een steeds indrukwekkender gezelschap en met de concertregistraties "REAL TO REEL" en "BRIEF ENCOUNTER" - de laatste is een mini en telt ook twee b-kantjes - weet de groep dan ook veel extra fans aan te trekken. Het is echter "MISPLACED CHILDHOOD" die door een wat meer ingetogen benadering en een sfeervolle, broeierige productie van Chris Kimsey de link met het grote publiek weet te leggen, niet in de laatste plaats dank zij de hit Kayleigh.   Hoewel Marillions volgende Nederlandse singlesucces met het cynische Incommunicado een wat meer volgepropte en agressievere koers suggereert, bevat "CLUTCHING AT STRAWS" eenzelfde afgewogen en conceptueel opgebouwde aaneenschakeling van sfeertjes en emoties. Najaar '88 krijgen de Marillion-fans een zware klap te verwerken wanneer bekend wordt gemaakt dat bühnepersoonlijkheid Fish de groep heeft verlaten. Een combinatie van onvrede over elkaars levenwijze, muzikale en tekstuele bijdragen en de te volgen koers, wordt beide partijen fataal.   Terwijl de rechtszaken om de financiële afhandelingen in volle gang zijn, zet Fish de eerste stap op het solopad: "VIGIL IN A WILDERNESS OF MIRRORS". Een op het oog milde plaat met licht symfonische invloeden, maar onder de oppervlakte bevinden zich veel donkere referenties aan het adres van Marillion. "INTEND EXILE", "SONGS FROM THE MIRROR" en "SUITS" wijken niet veel af van hun voorganger, terwijl de buitenwacht zich niet aan de indruk kan onttrekken dat Fish' composities lijden aan het gebrek aan scherpe productionele leiding. Buiten zijn solowerk om verleent Fish medewerking aan platen van Tony Banks (toetsenist van GENESIS) en het geflopte Spartacus-project van Jeff Wayne (E.L.O.). Eerder al hebben de wat later aangehaakte liefhebbers hun collectie kunnen completeren via "B-SIDES THEMSELVES", dat een aantal niet eerder op elpee verschenen b-kantjes van singles bevat. Najaar '89 verschijnt "SEASONS' END" en bezoekt de nieuwe bezetting Nederland, waarbij Hogarth met open armen wordt ontvangen.   Ondanks fikse financiële aderlatingen en een matig commercieel solosucces trekt Fish keer op keer volle zalen in Europa. Begin '93 verschijnt "SONGS FROM THE MIRROR", een album vol covers (van o.a. T.Rex, David Bowie, Pink Floyd en Genesis) dat teruggrijpt naar zijn eerste kennismaking met de Britse popmuziek. "ACOUSTIC SESSION" is een live-registratie van een optreden in Vredenburg en "SUSHI" bevat akoestische versies van eerder uitgebrachte nummers.   Net als Fish maakt ook Marillion na de split vlot werk van nieuwe opnamen. Na eerst de uit enkele advertenties in de Britse popbladen voortvloeiende kandidaten te hebben afgewerkt, wordt Steve Hogarth als vervanger aangetrokken. Hogarth zingt eerder in de new wave-formatie Europeans, waar hij ook de toetsenpartijen verzorgt, een goede gewoonte die hij live bij Marillion incidenteel voortzet. Bij wijze van Fish' afscheid brengt de groep eind '88 de dubbelaar "THE THIEVING MAGPIE" op de markt, waarop Marillions indrukwekkende live-capriolen in volle glorie terug te horen zijn.   Op "HOLIDAYS IN EDEN" wordt duidelijk dat Hogarth er veel minder dan Fish in slaagt om de fragmentarische Marillion-ideeën tot vastomlijnde songs samen te smeden. Voor het eerst daalt de oplage van een nieuwe CD in vergelijking met de rest van de Marillion-discografie en hoort de groep zelfs kritische noten van haar voorheen zo trouwe aanhang.   Noodgedwongen keert de groep met "BRAVE" weer terug naar de eigen, symfonische roots. Het blijkt een zwaarbeladen maar muzikaal zeer knap uitgewerkte concept-CD, onder de productionele leiding van Dave Meegan. Nog niet eerder in de Marillion-geschiedenis komt een thema zo doordacht uit de verf, waarbij een absolute hoofdrol is weggelegd voor gitarist Steve Rothery.

M.D. productions 2004

Bron: OOR Pop-encyclopedie