| |
|
|
| Duran Duran |
|
Duran Duran, genoemd naar een karakter uit de science fiction-film
Barbarella, vindt haar oorsprong in Birmingham, alwaar enkele
vaste bezoekers van de Rum Runner-club elkaar vinden in een concept
voor een popgroep waarbij het imago de inhoud van de muziek zal
dicteren. Tijdens een lange en strenge selectieperiode die loopt
van voorjaar ’78 tot zomer ’80, vallen diverse potentiële
groepsleden af. Een van hen is Stephen ‘Tin Tin’ Duffy,
die in ’85 een eigen hit scoort met Kiss Me en later enige
naam maakt met zijn pastorale popgroep The Lilac Time. De definitieve
bezetting van Duran Duran bestaat uiteindelijk uit bassist John
Taylor, gitarist Andy Taylor, drummer Roger Taylor (geen van
drieën familie), toetsenist Nick Rhodes en zanger Simon
Le Bon. |
| |
| De muziek van de vijf komt tot stand onder invloed
van o.a. Roxy Music, Japan, Giorgio Moroder en David Bowie en bezorgt
hen eind ’80 een contract bij EMI. Februari ’81 belandt
de debuutsingle Planet Earth vrijwel onmiddellijk in de Britse
Top 10. De start van een bliksemcarrière is een feit. |
| |
‘‘Het
debuutalbum "DURAN DURAN" is een grillige plaat met matige
composities, gecamoufleerd door saaie arrangementen en knap produktiewerk
van Colin Thurston. Op het 2de album "RIO" revancheert
de groep zich met weliswaar gladde, maar strakkere en minder op
disco gerichte hitparade-liedjes. Duran Duran werkt intussen hard
aan het perfectioneren van haar imago; ze besteedt grote aandacht
aan lichtshow, hoezen, promotiemateriaal, videoclips en hult zich
in opvallende kleren en kapsels. De combinatie van een flitsend uiterlijk
en enigszins futuristische dansmuziek, plaatst de groep aan het
hoofd van de New Romantics-beweging, waartoe ook groepen als Spandau
Ballet, Visage en Ultravox behoren. |
| |
| Deze typisch Britse stroming vormt echter al snel
een blok aan het been van Duran Duran dat zich, gelet op het succes
van "RIO", juist met alle geweld op de Verenigde Staten
wil richten. De single Hungry Like The Wolf zorgt voor die doorbraak
aan de andere kant van de oceaan. In november ’83 verschijnt "SEVEN
AND THE RAGGED TIGER", waarmee de Durans hun populariteit
gestaag uitbouwen. |
| |
Hitsingles als "Is There Something I Should Know" en "Union
Of The Snake" doen het voorbereidende werk, maar "The
Reflex" brengt het welhaast ultieme succes. Deze onder supervisie
van Nile Rodgers tot stand gekomen remix van de albumtrack gaat
vergezeld van een uiterst professionele videoclip waarin de Durans
enigszins misleidend worden afgeschilderd als de onbetwistbare
live-helden van dat moment. Het veroorzaakt een vloedgolf van maanden
aan ononderbroken mediapubliciteit. Na "ARENA", een wederom
door Nile Rodgers geproduceerde live-CD, storten Andy en John zich
samen met Chic-drummer Tony Thompson en ladykiller Robert Palmer
op het "Power Station"-project, een hobbyclubje waarin
de heren hun rock-voorkeuren uitleven. |
| |
| Ondanks het succes van de hit Some Like It Hot is
de formatie na de release van het energieke "THE POWER STATION" geen
lang leven beschoren. Ook Arcadia, het project van de overige Durans
plus enkele sessiemuzikanten, gaat ten onder aan een overvloed
aan creativiteit en ego. Het enige gezamenlijke wapenfeit van Duran
Duran in ’85 is de themasong van de James Bond-film A View
To A Kill, dat samen met componist John Barry wordt opgenomen.
Kort daarna vertrekken achter elkaar Roger (stress) en Andy (desinteresse);
de laatste zal in ’87 samen met o.a. ex Sex Pistols-gitarist
Steve Jones het onbeduidende "THUNDER" opnemen. |
| |
Het overgebleven trio zint op wraak en wil bewijzen dat Duran
Duran meer in haar mars heeft dan mooi verpakte, maar inhoudsloze
popmuziek voor tieners. Voor "NOTORIOUS" roept de groep
de hulp in van Nile Rodgers, gitarist Warren Cuccurullo (ex-Frank
Zappa, ex-Missing Persons) en drummer Steve Ferrone (ex-Average
White Band). Het wordt een uiterst dansbare plaat, maar al snel
blijkt dat men toch liever de bakens verlegt naar muziek die
het trio live kan waarmaken. Volgens dit concept maken de Durans "BIG
THING", een CD waarop computers en (bas-)synthesizers prominent
aanwezig zijn en de muzikale invalshoeken variëren van jazz
en heavy metal tot Afrikaanse muziek en pop. |
| |
| Maar het ontbreekt aan evenwicht en een duidelijke
koers. Er volgt een periode van bezinning die wonderwel blijkt
te werken, want vijf jaar later verschijnt het soulvolle "DURAN
DURAN". Eindelijk klinkt Duran Duran als een volwassen band
die meer dan twaalf jaar aan ervaring weet om te zetten in een
uitgebalanceerd product vol intrigerende (geluids)experimenten
en songstructuren. |
| |
Vooral de inmiddels tot vaste Duran gepromoveerde Cuccurullo schittert
met inventief gitaarspel. De plaat wordt een groot succes, met
name in de Verenigde Staten. In maart '93 staat de groep met
een semi-akoestische set (inclusief strijkers) in het Amsterdamse
Paradiso. De tieners van weleer zijn nu twintigers, de hysterie
lijkt voorgoed verdwenen. Duran Duran begint aan haar tweede
jeugd. Om te bewijzen dat de groep haar klassiekers kent is het
volgende project een cover-CD. "THANK YOU" bevat nummers
van o.a. Public Enemy, Lou Reed, The Temptations en Led Zeppelin,
maar wordt door de critici niet helemaal serieus genomen, niet
in de laatste plaats omdat men tussen neus en lippen ook eer
bewijst aan een eigen song. De single White Lines (oorspronkelijk
van Grandmaster Flash) haalt echter wel de Engelse Top 10. John
Taylor heeft ondertussen een nieuwe CD van The Power Station
in voorbereiding.
|
|
|