Noar hus
Het wie en wat achter 80sound.com
Iets te melden? Mail me!
Links naar vermelde artiesten
Plattegrond van deze site
   
ABC
ABC Officieel start het verhaal van ABC op 20 juni 1980 in Sheffield, maar de basis voor de groep wordt al veel eerder gelegd. Vice Versa is de naam van een illuster synthesizergroepje, opgetrokken rond zanger Steve Singleton en gitarist Mark White. Als zanger Martin Fry hen interviewt, wordt hij geconfronteerd met wat de critici als ‘the darker side of The Human League’ omschrijven. Vice Versa scheidt nog een paar duistere songs op vinyl of cassette af, terwijl het Rotterdams Backstreet-label met de dubieuze eer gaat strijken de laatste Vice Versa-single te hebben uitgebracht (‘Stilyargi’). Niet lang na het overlijden van de groep herrijst een nieuwe naam, een nieuwe benadering, een nieuw geluid en niet te vergeten: een nieuw gezicht.
 
Martin Fry is lijstaanvoerder geworden van de nieuwe danspartij en de groepsnaam wordt verkozen op onpartijdigheid. Als drummer wordt David Palmer aangetrokken en als bassist Mark Lickley, die de groep na korte tijd weer zal verlaten. Na zes maanden repeteren verschijnt op het eigen label Neutron Records in ’81 de eerste single ‘Tears Are Not Enough’, waarmee de muzikale uitgangspunten van ABC vastomlijnd naar buiten worden gebracht. Ergens tussen James Brown, The Jacksons, Joe Tex en Rose Royce is de operatie ABC tot op het bot uitgedacht.
 
ABC ‘‘Tears Are Not Enough’ is een zeer ritmisch en funky werkje dat opvalt door de geraffineerde melodielijnen, de gekwelde vocalen en de diepe kracht die het nummer uitstoot. De tekst behandelt één van Fry’s geliefde thema’s: de gekwelde romanticus. De groep gaat stijlvol gekleed door het leven en zwetst zich vol grootspraak en zelfvertrouwen de media binnen. Er vallen fraaie woorden en spetters van theorieën: soul-rebellie, democratische danspartij, funkvisie en ‘conceptual beats per minute’. Maar het is vooral de muziek die het ’m doet, want de tweede single, ‘Poison Arrow’ (begin ’82), slaat pas echt aan.
 
Opnieuw gestoken in een opvallend hoesje met een persoonlijke boodschap van de zanger zelf en propvol drama en pathos overklast ‘Poison Arrow’ zijn voorganger. Fry hult zich in een goudlamé kostuum, dat aan Bryan Ferry herinnert, terwijl zijn blonde kuif knipoogt naar Billy Fury. Langzamerhand op handen gedragen of als holle funkaftreksels beschuldigend nagewezen, verschijnt ABC’s derde single, ‘The Look Of Love’, aan de vooravond van de debuutelpee "THE LEXICON OF LOVE".
 
ABC De witte funk-hausse van het Engeland van dat moment helpt het gestileerde en extravagante ABC al snel op het ereplatform van de Engelse en niet veel later de Europese hitlijsten. Met de in violen gedepte ballade ‘All Of My Heart’, de vierde single, bewijst Fry opnieuw oor te hebben voor een goede popsong en oog voor al wat de pop te bieden kan hebben. Zonder een enkele tournee is de groep beroemd en kan er uiteindelijk aan een selectief aantal optredens gedacht worden. Eenmaal ten tonele blijken de pretenties van Fry en de zijnen zich tot ver over de grenzen van het vinyl uit te strekken. De voorstelling van ABC wordt even groots en meeslepend op de planken gezet als de drie sterren bij hun logo doen vermoeden.
 
Klatergoud, in grootbeeld filmisch uitgemeten en tot de rand toe gevuld met melodrama, op de dwingende klanken van gepolijste funk. 1982 is definitief het jaar voor ABC geweest, zelfs Amerika is gevallen voor de ABC sound. In dat decenium brengt de formatie, die aan een flink aantal bandwisselingen onderhevig is: nog 4 langspelers uit, maar die halen geen van allen het niveau van "The Lexicon of Love".
 
  M.D. productions 2004
Bron: OOR Pop-encyclopedie