Noar hus
Het wie en wat achter 80sound.com
Iets te melden? Mail me!
Links naar vermelde artiesten
Plattegrond van deze site
 
 Neue Deutsche Welle
 D.A.F.
 DÖF
 Fehlfarben
 Grauzone
 Palais Schaumburg


 Andere genres
 Neue Deutsche Welle
 Nederpop
 New Romantics
 New Wave
 Rock
 Ska
 Sophisti - pop
 Synth - pop
 
Fehlfarben
Met zanger Peter Hein, saxofonist Frank Fenstermacher, bassist Michael Kemner, gitarist Thomas Schwebel en drummer Uwe Bauer maakt Fehlfarben eind ’79 de ska-single ‘Abenteuer Und Freiheit’ voor hun eigen Weltrekord-label. Schwebel en Hein komen uit de punkscene van Düsseldorf en hebben samen met D.A.F.’s Gabi Delgado Lopez in Mittagspause gespeeld. Het debuutalbum "MONARCHIE UND ALLTAG" is voor de jonge Duitse muziek wat de eerste Clash-elpee voor de punk in Engeland was. Het Weltrekord-label is inmiddels verkocht aan EMI, dat er onder leiding van Horst Luedtke een platform voor jonge Duitse bands van maakt.
 
"MONARCHIE UND ALLTAG" slaat dus goed aan in Duitsland en bereidt de weg voor de opkomende Neue Deutsche Welle. Geschrokken van het succes verlaat Peter Hein de groep, hij richt zijn Family Five op. Ook Frank Fenstermacher pakt zijn biezen en keert terug bij Der Plan.
 
Met Jahnke als tweede gitarist wordt het tweede album "33 TAGE IM KETTEN" opgenomen en kort daarna verlaat Michael Kemner om dezelfde redenen als Hein de groep, hij treedt toe tot de band Mau Mau. "33 TAGE IM KETTEN", voorafgegaan door de single ‘Das Wort Ist Draussen’, wordt in de Duitse pers gekraakt. Zonder de charismatische Peter Hein is Fehlfarben zichzelf niet meer, oordeelt men ten onrechte. De heerlijke single ‘Es geht voran’, afkomstig van "MONARCHIE UND ALLTAG", wordt voorjaar ’82 in Nederland zowaar en kleine hit, ze is tevens terug te vinden op de 12 inch epee ‘14 Tage’. Zomer ’82 toert de groep, bijgestaan door sessiemuzikanten, door Duitsland, Oostenrijk en Nederland. Hun laatste album "GLUT UND ASCHE" laat in vergelijking met de voorgaande platen een aanzienlijk melodieuzer geluid horen.

 
  M.D. productions 2004
Bron: OOR Pop-encyclopedie