Ik mag graag het internet afstruinen naar mooie stukjes audio uit een ver verleden. Je weet wel, van die plaatjes die je tegenwoordig bijna nooit meer op de radio hoort. Plaatjes die bij mensen boven de 40 het bekende O, ja gevoel naar bovenbrengen. Oblivious van de formatie “Aztec Camera” is zo’n nummertje. Uitgebracht als single(tje) van het album “High Land, Hard Rain” uit het jaar 1983 alweer. Oblivious  is een vrolijk wijsje waarbij de krokussen gewoonweg  de grond uit schieten. En dat hebben we nodig nu!

Aztec Camera was een Schotse band uit Glasgow, opgericht in 1983 en ontbonden in 1995. Opvallend detail, alleen de leadzanger (Roddy frame) was een constante factor binnen Aztec Camera . De bandbezetting wisselde namelijk vaker dan ik van zomer naar winterbanden en omgekeerd. In totaal heeft Aztec Camera 8 albums voort weten te brengen. Het laatste (een best of) telt in deze niet mee.

Oblivious was zo’n nummer dat je op een verzamel cassettebandje had staan. Dat bandje propte je in je draagbare cassetterecorder, en hup op de fiets naar de plaatselijke recreatieplas. Destijds heb ik bij mijn lokale platenboer (pop-eye) nog de 12-inch uitvoering van Oblivious gekocht. Helaas heb ik die (na te hebben uitgeleend) nooit weer gezien.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Sometimes I feel I’ve got to
Run away I’ve got to
Get away
From the pain that you drive into the heart of me
The love we share
Seems to go nowhere
And I’ve lost my light
For I toss and turn I can’t sleep at night

CHORUS:
Once I ran to you (I ran)
Now I’ll run from you
This tainted love you’ve given
I give you all a boy could give you
Take my tears and that’s not nearly all
Oh…tainted love
Tainted love

Inderdaad, bovenstaand een gedeelte “Tainted Love” van het synthpop duo “Soft Cell”, de meest bekende versie het origineel komt namelijk uit 1964. Tainted Love is een compositie van singer songwriter “Ed Cobb” en voor het eerst op de plaat gezet door zangeres “Gloria Jones”. Het origineel hoor je zo af en toe nog wel eens (wanneer het donker is) op de radio voorbij komen.

In 1975 nam Jones het nummer nog een keer op voor haar album Vixen. Dit album werd geproduceerd door haar vriend “Marc Bolan”, zanger en gitarist van de glamrock formatie T-Rex (Hot Love, Children Of The Revolution). Diezelfde Bolan komt in September 1977 om het leven bij een auto-ongeluk met Gloria Jones achter het stuur.

Eind jaren 70 was de originele uitvoering van Tainted Love een populair nummer in de Engelse Soul clubs. En daar kwam het nummer kwam onder de aandacht van twee DJ’s uit Leeds “Marc Almond en Dave Ball”. Onder de naam Soft Cell had dit duo al een redelijke hit in het Engelse underground circuit met het nummer “Memorabilia”. Eind 1981 nemen Almond en Ball hun versie van Tainted Love op. De rest is bekend, het word een groot succes. In 1982 is het de best verkochte single in Engeland. Andere bekende nummers van Soft Cell zijn: Say Hello Wave Goodbye en Torch.

Ikzelf mag graag luisteren naar de 12-inch uitvoering van Tainted Love. Die gaat op een gegeven moment over in “Where Did Our Love Go” van Diana Ross & The Supremes.

Tainted Love is in de loop der jaren door vele artiesten op de plaat gezet. Een kleine opsomming:
Marilyn Manson, T-Rex, Soft Cell, The Clash, Coil, Jon K, Señor X, Inspiral Carpets, Pennywise, The Living End, Bluekilla, Skinny Puppy, Dishwalla, Hootie and the Blowfish, The Pussycat Dolls, Billy Idol, My Ruin, Club 69, Wild Strawberries, Shades Apart

Samples van Tainted Love zijn weer in ontelbare andere songs gebruikt.
Voor Ed Cobb mag ik hopen dat hij de rechten op het nummer goed heeft weten vast te leggen.

Mooi stukje in de Trouw van vandaag. Tom van Laere, die op het poduim Admiraal Freebee heet prikt feilloos door het begrip rock-‘n-roll heen.

/////
Iedereen ziet rock-‘n-roll als dat rebelse ding, maar voor mij is het eerder conformisme. Iedereen moet dezelfde broek, hetzelfde kapsel, iedereen moet drinken. Het is de muziek van de gehoorzaamheid. De dwarsheid die erbij hoort, is enorm voorspelbaar. Ik geneer me soms als ik backstage loop en de muzikanten zich ook náast het podium rebels gedragen. Ze houden zich zonder het te weten aan allerlei sociale wetten. Dat had ik al vroeg door, en dat besef heeft me alleen maar geholpen. Optreden vind ik de beleefdste manier van ontladen, alles wat ik opkrop kan ik van me afspelen, en toch heeft niemand last van die agressie.
/////

Bijna elke werkdag bestijg ik m’n ijzeren ros (Cube Nature) om me naar m’n werk te begeven. Het is 12.5 kilometer heen en uiteraard ook weer terug. De route loopt grotendeels door een landelijke omgeving met links en rechts weilanden, boerderijen en een enkele camping. Pas tegen het einde aan wordt het een stuk drukker, en wel in de vorm van een veel gebruikte doorgaande weg. Ik vindt dat fietsen geen probleem zolang de banden maar goed op spanning zijn. Maar er moet nog aan een voorwaarde voldaan worden voordat ik op de fiets spring. De mp3 speler moet gevuld zijn met muziek, en een batterij die NIET LEEG IS!!!

Nu moet die muziek natuurlijk ook een beetje lekker wegfietsen.
Niet alle muziek is geschikt, gewoonweg omdat het niet lekker weg trapt.
Tussen de muziek en het ronddraaien van de pedalen moet een cadans zitten.
Hieronder zomaar wat persoonlijke favorieten in random order.

Haircut 100 – Boy meets Girl
Robert Palmer – Looking for Clues
Blur – Song 2
Gary Numan – Cars
The Cult – Rain
The Simple Minds – Theme for great Cities
Grauzone – Eisbaer
Prodigy – Smack my bitch Up
Ultravox – The Voice
Xymox – Obsession
Cocteau Twins – Garlands
Killing Joke – Love like Blood (12inch)
Fehlfarben – Er geht Voran
Rheingold – Fan Fan Fanatisch
New Order – Blue Monday
Rush – The spirit of Radio
The Mo – Fred Astaire
Double Trouble & The Rebel MC – Street Tuff
U2 – Silver and Gold
The House of Love – Shine On
Gap Band – Burn Rubber
Shannon – Let the music Play
The The – Uncertain Smile (long)
Fiocco – Travel
Lasgo – All night Long (extended)
Jaydee – Plastic Dreams
PPK – Resurection
Delerium – Silence
Moloko – Pure pleasure Seeker
Tiesto – Traffic
Depeche Mode – Behind the Wheel

All good things must come to an end, oftewel aan al het goede komt een eind.
Overigens ook de titel van een nummer van Nelly Furtado, maar dat is weer een ander verhaal.

AnyWay:
Na vele jaren van trouwe dienst heeft hij het afgelopen zaterdagnacht dan toch begeven, de Hercules DJ Console Mk2 van collega DJ-Joop W. De Hercules DJ Console veroorzaakte destijds een kleine revolutie bij mobiele DJ’s. Als eerste wist het een pc te verbinden met mengpaneel.

Voor diegene die niet weten waar dit over gaat het volgende. Een CD/Vinyl DJ vertoont zijn kunstjes met meestal 2 audio bronnen. CD/Platen speler aangesloten op een mixer en vandaaruit naar de muziek installatie. Hij gebruikt dus CD’s en platen. Een digitale DJ doet dit anders zoals je vast al hebt bedacht. Hij doet dit met bijvoorbeeld MP3tjes en een software op een PC of notebook. Nu kan deze software natuurlijk bediend worden met een muis en toetsenbord. Maar dit gaat lang niet zo soepel als je zou willen. Daar is dus iets op bedacht, namelijk Midi controllers. Deze apparaten sturen de software aan door MIDI signalen heen en weer te sturen. Ze worden zo gemaakt dat het net als op een echte mixer gaat.

Joop heeft zijn Mk2 de laatste dienst bewezen door hem op gepaste wijze bij de3 in de spoelbak te deponeren.