Een tijdje geleden kwam ik in een platenzaak alwaar een jongedame van een jaar of 18/19 als verkoopster dienst deed. Ik was op zoek naar het debuutalbum van “The Dead 60s”. De mp3 uitgave van het album had ik al vele malen beluisterd en het werd tijd om het origineel aan te schaffen. Na een zoektocht van ongeveer 10 minuten gaf ik het op. Ik kon het album niet vinden in de ongeorganiseerde cd bakken. Ik besloot de kauwgum kauwende verkoopster om hulp te vragen. Dat had ik beter niet kunnen doen!!!!

IK: hallo
ZIJ: hoi
IK: ben op zoek naar de buut cd van The Dead 60’s
ZIJ: die ken ik niet
IK: dat is geen antwoord op mijn vraag
ZIJ: wat is dat dan?
IK: wat denk je?
ZIJ: nou de arrenbie en urban staat daar

Ik heb haar nog even verbaasd aangekeken en ben rap naar buiten gegaan.

Wat ik zeggen wil, het winkelgevoel is niet meer hetzelfde. Er is geen klasse meer! Waar tref je tegenwoordig nog een platenboer aan die ook nog eens een lopende fonotheek is? Een platenboer die niet alleen thuis is in de tegenwoordige tijd, zo’n eentje die bij je komt met de opmerking “DEZE MOET JE GEWOON HOREN”. Een platenboer die dezelfde passie voor muziek met je deelt.

Ik kan het niet beter verwoorden dan Theo Bennes.

Wat zou ik graag het gevoel nog een keer willen hebben van het onbekommerd snuffelen in een platenzaak in de jaren zeventig. Bladeren door ladingen uitnodigende hoezen met de lengte keer breedte van een buitenmodel stoeptegel, in plaats van plastic klepperdoosjes op badkamertegelformaat. ‘Binnenhoes’ is een verdwenen woord. O natuurlijk, leve de cd, maar ‘t voelt zó anders in je handen. Dokter, ik lijd geloof ik een beetje aan vinylzucht. Voor de eerste keer Tubular Bells. Mijn eerste Slade. Alles van 2Tone en Stiff. Die badge shaped picture discs van The Police. Elke dag checken of de nieuwe Joe Jackson al binnen is. De Plato’s en de Popeyes. Het eerste Free Record Shopje in Schiedam. Concerto, Elpee en Platenboef. Bullit in Breda. De Cirkel in Groningen (met altijd opvallend een enorme, handgeschilderde blow-up van een actuele lp-hoes aan de gevel boven de deur) en natuurlijk Hemmes in de Steentilstraat. En talloze lokale grammofoonplatenparadijsjes, waarvan ik de meeste namen ben vergeten, maar die ik stuk voor stuk nog zó voor me zie.

©Theo Bennes

Waarvan akte