In 1992 werd het uitgezonden door de VARA en het was de eerste keer dat men op de TV uitgebreid verslag deed van dit nieuwe fenomeen.Even ter illustratie: 1992 mobiele telefonie ‘voor iedereen’ bestond nog niet, en van internet had nog bijna niemand gehoord. In 1992 was house net begonnen aan zijn commerciële opmars vanuit de underground naar de mainstream. De documentaire vangt dat ‘kantelpunt’.

Rond deze tijd hadden veel ouders nog geen informatie over de wereld waar hun kind op een willekeurige uitgaansavond deel van uit maakte. Met die wijsheid achteraf ook een puntje van kritiek. In de documentaire wordt house vooral neergezet als een puur Amsterdams fenomeen; inzoomt op de alternatieve,illegale, anti-maatschappelijke aspecten van house; nogal veel aandacht besteedt aan XTC; en de meest gedrogeerde stappers interviewt. Wat dat betreft is de timing van deze documentaire in 1992 op zijn minst gunstig te noemen. Maar als tijdsbeeld zeer leuk om naar te kijken.

Het is een oude release uit 2005 die je niet zomaar in elke winkel c.q. CD bak terug zult vinden. Maar op bijvoorbeeld Ebay en via de betere platenboer is er nog wel aan te komen. Je zult er dus even wat moeite voor moeten doen, heb ik ook gedaan.

Hoewel ook deel 2 niet te versmaden is vind ik hem toch wat minder dan het eerste deel. Kijk, ‘Need You Tonight’ van INXS in de ‘Ben Liebrand’ mix hoeft voor mij dus echt niet! Evenals ‘Annie I’m Not Your Daddy’ van ‘Kid Creole & The Coconuts’ en ‘Axel F’ van ‘Harold Faltermeyer’ . Da’s dus weer jammer. Maar goed, ter compensatie staan er ook weer genoeg pareltjes tussen. Voor de serieuze muzikale 80’s fan is deze verzamelaar verplichte kost. Mocht je interesse hebben, hier kun je kleine fragmenten beluisteren en de complete tracklisting terugvinden. Een ‘dedicated site’ kun je hier vinden.

Artist: VARIOUS
Title: 12”/80s/2
Label: Family
Cat: 9829762
Format: unmixed 3xCD
Released: 27 June, 2005

Iets wat er vaak tussen stond was de zogenaamde 12-inch. Een 12-inch is een vinyl single op LP-formaat. Omdat er meer ruimte is voor de groeven kunnen deze meer slingeren en dieper geperst worden, waardoor het uiteindelijke geluid dynamischer wordt. 12-inches werden populair onder dj’s in clubs en discotheken, zij hadden behoefte aan langere versies van bepaalde nummers. Vele artiesten brachten daarom buiten de normale 7-inch single ook een 12-inch versie uit. Om je een idee te geven: van bijna elke 7-inch hitparade notering was ook bijna altijd wel een 12-inch beschikbaar.

De remixen op die 12-inch singles waren zeer wisselend van kwaliteit. In het allerergste geval was alleen het intro iets langer, maar er waren ook ware pareltjes aanwezig. Dit geldt bijvoorbeeld voor bijna alle 12-inches van ‘Frankie Goes To Hollywood’ op het ZTT label. Echte remixen die vaak meer dan acht minuten duurden. Ook niet zo gek wanneer een producer als ‘Trevor Horn’ aan het roer staat.

Mijn favoriete 12-inch is en blijft ‘Blue Monday’ van ‘New Order’.
New Order debuteerde in maart 1983 met de 12-inch Blue Monday. Alles aan die 12-inch was spectaculair en innovatief. Blue Monday was met zijn lengte van ruim 7 minuten niet bedoeld voor de radio, maar kwam uiteindelijk wel mooi op nummer 1 terecht! Iets wat daarna nooit meer met een 12-inch gebeurd is. De hoes zag eruit als een floppy disc, een gloednieuw opslagmedium in 1983. Het maken van de hoes was zeer bewerkelijk, waardoor het platenlabel ‘Factory Records’ op elk verkocht exemplaar geld moest toeleggen. De muziek was gemaakt met drumcomputers en synthesizers en was alleen verkrijgbaar als 12 inch, en niet als klassieke 7-inch single. Blue Monday is nog steeds de best verkochte 12-inch aller tijden. Ondanks dat moest ‘Factory Records’ zoals gezegd er geld op toe leggen, bizar!

Een zeer bijzondere 12-inch werd in 1979 uitgebracht van M’s hit Pop muzik:
er waren twee nummers met elk een eigen groef tussen de opzet- en de eindgroef geperst, waardoor je maar moest afwachten welk nummer er zou weerklinken.

De eerste stappen naar wereldfaam zet Moby met het nummer ‘Go’ gebaseerd op het nummer “Laura Palmer’s Theme” uit de cult serie Twin Peaks. Later volgen klassieke opzwepers als ‘Feeling So Real’ en ‘Everytime You Touch Me’. Zijn muzikale zoektocht mondt in 1999 uit in het meesterwerk Play, met nummers als ‘Why Does My Heart Feel So Bad’ en ‘Porcelain’.

Moby is nog steeds actief als dj. Hieronder laat hij ‘Discoteca Space Ibiza’ op z’n grondvesten schudden tijdens een uitmuntende set van rave klassiekers, electro house en remixes van zijn eigen hits.

AnyWay:
Na vele jaren van trouwe dienst heeft hij het afgelopen zaterdagnacht dan toch begeven, de Hercules DJ Console Mk2 van collega DJ-Joop W. De Hercules DJ Console veroorzaakte destijds een kleine revolutie bij mobiele DJ’s. Als eerste wist het een pc te verbinden met mengpaneel.

Voor diegene die niet weten waar dit over gaat het volgende. Een CD/Vinyl DJ vertoont zijn kunstjes met meestal 2 audio bronnen. CD/Platen speler aangesloten op een mixer en vandaaruit naar de muziek installatie. Hij gebruikt dus CD’s en platen. Een digitale DJ doet dit anders zoals je vast al hebt bedacht. Hij doet dit met bijvoorbeeld MP3tjes en een software op een PC of notebook. Nu kan deze software natuurlijk bediend worden met een muis en toetsenbord. Maar dit gaat lang niet zo soepel als je zou willen. Daar is dus iets op bedacht, namelijk Midi controllers. Deze apparaten sturen de software aan door MIDI signalen heen en weer te sturen. Ze worden zo gemaakt dat het net als op een echte mixer gaat.

Joop heeft zijn Mk2 de laatste dienst bewezen door hem op gepaste wijze bij de3 in de spoelbak te deponeren.

Mamy Rock oftewel Ruth Flowers is de sensatie op dansgebied in Engeland. Nadat haar man overleden was en haar zoon haar op een gegeven moment meegenomen had naar een nachtclub voor een schoolfeest had de 70-jarige oma een nieuw doel in haar leven gevonden, house muziek draaien.

Dankzij de Franse producer Aurelien Simon die haar “opgepikt” heeft is ze nu een volwaardige DJ die op de grootste feesten staat en haar hand niet omdraait voor bijvoorbeeld het Film Festival in Cannes en dan niet omdat het zo’n leuke gimmick is die oma achter de draaitafels maar gewoon omdat ze goed kan draaien. Ondertussen heeft ze haar eerste nummer uitgebracht, beluister het hier.